Συμπεριφορές που μας προβληματίζουν (ζήλια-
επιθετικότητα-φοβίες-πείσμα) και πώς να τις αντιμετωπίσουμε ήταν το θέμα
της δεύτερης συνάντησης που πραγματοποιήθηκε στα πλαίσια της πλούσιας
δράσης που έχουν ξεκινήσει τα μέλη του συλλόγου των γονέων των παιδικών
σταθμών του Αγίου Νικολάου.
Για μια ακόμα ενημερωτική συνάντηση οι γονείς είχαν
προσκαλέσει την παιδοψυχολόγο κα. Αφροδίτη Πατεράκη στην Αμμούδα
προκειμένου να γίνουν κοινωνοί χρήσιμων πληροφοριών
Η επιλογή του θέματος έγινε λαμβάνοντας υπ’ όψιν πόσο πολύ μπορούν
τέτοιου είδους προβλήματα συμπεριφοράς να προκαλέσουν δυσκολίες στην
λειτουργικότητα της οικογένεια και πόσο αβοήθητοι νιώθουν οι γονείς ως
προς την αντιμετώπιση τους. «Καθημερινά, μικρά, συνηθισμένα προβλήματα,
και όμως τόσο δυσλειτουργικά σε ότι αφορά την ροη της καθημερινότητας
και χρειάζεται να επαναλαμβάνουμε πολλές φορές τις ίδιες οδηγίες και να
ξοδεύουμε χρόνο σε καβγάδες, γκρίνιες και λογομαχίες.» είπε και μίλησε
για τις καθημερινές συμπεριφορές των παιδιών που ταλαιπωρούν τόσο τους
γονείς όσο και τους εκπαιδευτικούς και ενώ αλλοιώνουν την ατμόσφαιρα,
δεν «αγγίζουν» παθολογικές συμπεριφορές.
Ως πρώτη συμπεριφορά αναλύθηκε η επιθετικότητα, τόσο την ευρύτερη έννοια
της, όσο και το πώς και γιατί εκδηλώνουν τα παιδιά επιθετικές
συμπεριφορές, και ποιος ο σωστός τρόπος αντιμετώπισης τους. Άξιο
αναφοράς είναι το γεγονός ότι υπάρχουν αρκετές θεωρίες που υποστηρίζουν
ότι η επιθετικότητα ως μορφή συμπεριφοράς μαθαίνετε μέσα από την
παρατήρηση και μίμηση επιθετικών προτύπων στο περιβάλλον του παιδιού.
Επίσης εγινε αναφορά στο γεγονός ότι παιδιά που έχουν μάθει να παίρνουν
πρωτοβουλίες ,που είναι αυτόνομα με συνεργατική συμπεριφορά και έχουν
ανοχή στο συναίσθημα της αποστέρησης έχουν λιγότερες πιθανότητες να
παρουσιάσουν προκλητική η επιθετική διάθεση.
Στην συνέχεια αναπτύχτηκε το θέμα του φόβου εστιάζοντας σε ένα
χρονοδιάγραμμα σε ότι αφορά χαρακτηριστικούς παιδικούς φόβους σε κάθε
στάδιο ανάπτυξης και την διαφοροποίηση μεταξύ φόβου και φοβίες.
Σημαντικό στοιχείο που αναφέρθηκε είναι ότι οι γονείς πρέπει να
ζητήσουν την βοήθεια ειδικού όταν η έκφραση του φόβου είναι υπερβολική
και επίφοβη, παρουσιάζει μεγάλη διάρκεια και αντοχή στον χρόνο,
συνοδεύεται από σωματικά ενοχλήματα και τέλος φαίνεται να αποδιοργανώνει
το παιδί εμποδίζοντας το να ασχοληθεί σε καθημερινές δραστηριότητες.
Τελευταίο θέμα συζήτησης της εκδήλωσης ήταν η ζήλεια και η αδελφική
σχέση η οποία εκφράζεται ως φυσιολογικό συναίσθημα αντίδρασης από το
όποιο δεν «γλυτώνει» κανένα παΐδι, η όποια ένταση της αντίδρασης
εξαρτάται όμως από πολλούς παράγοντες όπως τον χαρακτήρα του παιδιού,
την διάφορα φύλλου μεταξύ αδελφών ,την διάφορα ηλικίας μεταξύ αδελφών
κ.α. Ακολούθησε ανοιχτή συζήτηση προκειμένου να απαντηθούν ερωτήματα των
γονέων σχετικά με τα θέματα που θίχθηκαν.
ΘΑΝΟΣ ΚΟΡΟΜΠΥΛΙΑΣ
(Αναδημοσίευση από το http://e-fonien.blogspot.gr)




0 σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου